4 Ekim 2008 Cumartesi

sadizm.

Yıldırım kırması saniyelik cinnetler,altından kalkılamayan ömürlük pişmanlıklar ve kaybedişler,istemdışı hataların getirdiği....
Sinek vızıltısı...
Paranoya...
Bedensel sarsıntı,durağan cisimlere veryansın.
Amaçsız gürültüler,köküne inilemeyen iniltiler
Kansız cinayetler,tine çalışan,faili meçhul.
Belki biraz daha şeffaflık gerek.
Biraz daha açılmalı belki bu koyu kıvam.
Belki bu renk fazla sert.
Belki de fazla acımasız bu gerçek ha?
Ne oldu?
Canın mı yandı?
Merhamet yoksunluğu bu!evet!
Egoizm? Belki
Belki de sadistim.
Ağır ahşap saatin ufak çatlağından içeri girip zembereğe ulaşan hamam böceği...
Zamanın içinde kayıp.
Üstüne basmak mı? Hızı yaşayıp aklını kaçırmasını izlemek mi?
Fazla kolay öldürmek...Her gün ölür her şey...
Her sabah farklıdır.
Ama gerçek acı benzemez,ne derde, ne ölüme....

Hiç yorum yok: