dön.

İçiyorum,
içtikçe sentetik zamanlara kangren ayaklar basıyorum,şuursuzca.
Yankılar içimde.
Sarıp sarmalanmış aklım..
Etkisiz..
Ruhun sende değil orda olduğun sürece,
Elinde...uçurtma( n )...
Pişmanlığım geziniyor derimin altında,
çaresizlik tarafından eziliyorum
az bile.
Bulutlar..
Yoğun.
Sessizlik,belirsizlik,hafıza kaybı..
Hayatım arabalı sinemada izlediğim bir film.
Elindeki uçurtmanın ipine bağlı hayallerim.
Bırakma.

tik-tak

geç kalmak hayata.
kaçırmak saniye saniye,
ve ardından izlemek zorunda bırakılmak.
akrep ve yelkovanla daimi çatışma hali.
saniyenin her vuruşunda yaşanan beyin sarsıntısı.
Tik-tak...
Tik-tak..
Tik-tak.
Ölümcül tik-tak lar.
Bir dakika öncesi dahil geçmişin sivri iğneleri arkada,
bir dakika sonrası dahil geleceğin belirsizlik iğneleri önde,
şu saniyeye sıkışıklık.
saatlerce kedi merdiveni yapmaktı belki de hayat.
Saatlerce kedi merdiveni yapabilmekti...
Sıkılmamak gerekirdi ondan.
Kaybettim belki de hayatımı.
Zaman artık var.Geçiyor artık.
iron poison gone.

.

upuzun,
tıpkı umutlarım gibi simsiyah saçlarımdan vazgeçiyorum
tek bir makas darbesiyle,
tiradımın en acıklı cümlesini haykırırken kendime..
yine sancılı vazgeçişler yaşıyorum,
yine tek yaralı hayatım.
Ardından çellomu kucaklıyorum,
parmaklarımdan çıkan derin melankolik melodinin ruhuma egemen oluşuna tanıklık ediyorum sadistçe bir hazla.
Savaş açıyorum kendime. ,
Ve her şey gibi bunu da yarım bırakıp gidiyorum...

sadizm.

Yıldırım kırması saniyelik cinnetler,altından kalkılamayan ömürlük pişmanlıklar ve kaybedişler,istemdışı hataların getirdiği....
Sinek vızıltısı...
Paranoya...
Bedensel sarsıntı,durağan cisimlere veryansın.
Amaçsız gürültüler,köküne inilemeyen iniltiler
Kansız cinayetler,tine çalışan,faili meçhul.
Belki biraz daha şeffaflık gerek.
Biraz daha açılmalı belki bu koyu kıvam.
Belki bu renk fazla sert.
Belki de fazla acımasız bu gerçek ha?
Ne oldu?
Canın mı yandı?
Merhamet yoksunluğu bu!evet!
Egoizm? Belki
Belki de sadistim.
Ağır ahşap saatin ufak çatlağından içeri girip zembereğe ulaşan hamam böceği...
Zamanın içinde kayıp.
Üstüne basmak mı? Hızı yaşayıp aklını kaçırmasını izlemek mi?
Fazla kolay öldürmek...Her gün ölür her şey...
Her sabah farklıdır.
Ama gerçek acı benzemez,ne derde, ne ölüme....

u-mut(suz)

Çok yankı yaptı bu sessizlik
Bu uçurum düşebileceğimden çok derin.
Karanlık kör edici boyutlara ulaştı yine,
Ve yeniden avazım çıktığı kadar susmaktayım...

hayal.

Günaydın demek için fazla geç belki, ama diğer güne de çok var daha.
Bambaşka olmayacak hiçbir şey.
Yada benim için doğmayacak gün
biliyorum ama,
çok mu acımasız sanki gerçekler...
İpsiz salıncağıma binip gitsem çok uzağa buradan...
Yalnız... Gözlerim kapalı...
Sıyrılıp tüm yalanlarımdan,
tüm gerçekliğimden...
Aldatsam somut varlığımı soyutluğumun koynuna girip.
Soluduğun mutluluk olsam.
Arasan,bulamasan.
Kaybolsam.
Bağırsan arkamdan,
duymasam.
Koşsan,yetişemesen..
Düşsen...


Kanasan...
Kanasan..
Kanasan.

kara-r

geri dönüşü olmayan çıkmazlarda sancılı med-cezirler
Soluksuz,sorgusuz.
Karanlık dalgaların sert darbeleri, yok oluş iniltileri.
Yersiz manik tavırlara tavloluşlar,
varlığın yok oluşu...
Zamana kayıp vermek,yas tutmak kaybın ardından.
Kötürüm bilinçler, cehaletin koynunda kör uykular
direncin,iradenin alt edilişi.
Hoşça kal demek zor,
vazgeçmek ölümcül hata.
Durup beklemek zaman kaybı,koşsam yorulurum...

bilinç?

parçalanıyor etlerim,
çürüyorum.
Her parçam başka bir yerde kalıyor,yok oluyorum daha sonra..
havaya karışıyor zehrim.
Kaybettim her şeyimi.bilinç?